Digitale technologie ontwikkelt zich volgens de patronen van de menselijke evolutie. De overeenkomsten in de stappen van onze ontwikkeling zijn verbazingwekkend groot. Zowel mens als technologie volgt een logisch pad van overleven in communities, het opzetten van infrastructuur, communicatie systemen, automatisering, delen en leren. In het boek ‘Humanification’ beschrijft Christian Kromme deze ontdekkingen die hij deed via een zoektocht naar een medische doorbraak voor zijn zieke dochter. Een prachtig verhaal geschreven door een inspirerende jongeman, mag ik na een paar ontmoetingen gerust zeggen.
Waar ik zijn visie volledig in volg is dat iedere business en iedere organisatie vroeg of laat met disruptie te maken krijgt.Meer lezen over “Digitalisering of Digitale Transformatie?”
Zo herken je of de organisatie de juiste kant op beweegt
Mijn Pina colada weken van het leven als beginnende zelfstandige zitten er op.
Die eerste weken in je nieuwe baan dat nog niets hoeft en je in alle onwetendheid kunt laten voorlichten door anderen. Niet te verwarren met de 100 dagen waar traditioneel veel druk op ligt om iets gepresteerd te hebben.
Als je iets in je Pina Colada weken niet durft te vragen, zal het antwoord nooit meer komen. Je onbevangenheid en frisse kijk zijn het hoogtepunt. Tijd om te reflecteren dus.
Mijn nieuwe leven bestaat nog voornamelijk uit koffie drinken. Met gelijkgestemden, oude bekenden, nieuwe mensen en klanten. Op de vraag ‘wat doe je dan?’, heb ik een volzin geoefend: ‘ik ondersteun organisaties als portfolio werker in hun transformatie naar de digitale economie.’
Portfolio werker is een term die ik van de Australische denker Roman Krznaric heb geleend: Je oefent tegelijkertijd meerdere functies uit. Bijvoorbeeld dag 1 geef ik les, dag 2 adviseur, dag 3 maak ik iets, dag 4 ben ik vrijwilliger, dag 5 is vrij in te vullen. Dat is een beetje het droomscenario en kan iedere week verschillen.
‘Je organisatie in beweging krijgen’ is het thema wat in de meeste gesprekken veel stof tot nadenken geeft. Omdat iedere organisatie bovenal uit mensen bestaat, ieder met een eigen cultuur zijn eigen pad volgt, blijf ik alert op vaste voorschriften.
Ik geloof al een tijdje niet meer in consultants, goeroe’s en growth hackers met standaardformules of een receptenboekjes voor transformatie van bestaande organisaties. Wat de gesprekken me wel hebben opgeleverd, is een nog beter inzicht in hoe je bestaande organisaties in succesvolle transformaties kunt herkennen:Meer lezen over “Zo herken je of de organisatie de juiste kant op beweegt”
Je digitaal kompas voor de toekomst
Er komt iets aan, je kunt niet precies voorspellen wat. Robots die ons werk overnemen, 3D printers die huizen bouwen, data die ons gedrag voorspelt.
Wat we wel zeker weten, is dat de digitale economie ons vraagt om constante aanpassing. Dat is een dingetje.
Vorige week vrijdag kwam ik in de parkeergarage van een ziekenhuis terecht. Waar ik een wat ouder echtpaar ruzie zag maken met de betaalautomaat. ‘Je moet tegenwoordig ook overal pinnen, verdorie (vertaald uit het Haags). Hoe werkt dat dan?’
Aan hulp geen gebrek, het was zo opgelost. Ik heb het uitgelegd en natuurlijk bij de pincode de andere kant opgekeken.
Wat me raakte was de kwetsbaarheid van dit stel op leeftijd. Wat een onzekerheid, paniek en stress komt er in je leven, door niet in de gaten te houden wat er allemaal verandert. Nu is het voorbeeld van een oud echtpaar herkenbaar en voor de hand liggend. Maar in de ontwikkeling van onze organisaties zien we vaak hetzelfde patroon, niet alleen bij oudere werknemers.
Met de snelle technologische ontwikkelingen vieren reorganisaties, cultuurprogram
ma’s en professionele veranderaars een nieuw hoogtepunt. Want we moeten ons allemaal aanpassen aan de nieuwe realiteit. En het bijbehorende perspectief geeft ons vaak weinig om naar te verlangen. Als we niet veranderen, dan zijn we straks out of business! Of heb jij straks geen werk meer. Grote grijze wolken trekken zich boven ons samen.Meer lezen over “Je digitaal kompas voor de toekomst”
Klantbeleving op de Salesforce World Tour
Als groot fan van het customer succes platform van Salesforce bezocht ik op 9 maart 2017 het Salesforce World Tour evenement in Amsterdam. Ik kan me nog goed mijn eerste kennismaking met het platform herinneren, in 2006. Toen vanuit een heel eenvoudige behoefte. Met Sales Cloud konden we potentiële klanten blijven volgen, ook nadat ze in een lijstje aan de accountmanagers waren overhandigd.
We hebben destijds een klein aantal licenties in gebruik genomen. Sinds vorig jaar zijn we bij T-Mobile serieuze klant geworden en begonnen aan de implementatie van Service Cloud. Echt een feestje!
Op weg naar ‘Teal’ Organisaties
We zijn er al een tijd mee bezig bij T-Mobile, in diepe concentratie en met volle overgave. Betekenisvol werk doen, meer ruimte maken om zelf te organiseren, samenwerken in open netwerken, direct klantcontact voor alle collega’s en veel experimenteren met open community’s en platformen.
Pas recent kwamen we tot de ontdekking dat er hele studies zijn gedaan die exact beschrijven wat we eigenlijk aan het doen waren. Het fenomeen ‘Teal organisaties’, geïntroduceerd in het boek Reinventing Organizations door Frederic Laloux.
Laloux beweert dat organisaties zich, net als mensen, evolueren in stappen. bij iedere stap omhoog, vergroot een organisatie haar bewustzijn. De stappen in de evolutie zijn weergegeven als kleuren, met de kleur ‘Teal’ als eindpunt.
Om maar gelijk met het eerste misverstand af te rekenen. Teal is iets anders dan cyaan en afkomstig van de eend ‘Common Teal’, herkenbaar aan de kleurige streep op de kop.
De wintertaling (Anas crecca)
De Business Case van een speeltuin
Wat houd ik toch van dingen die uit het niets ontstaan. 1 Keer knipperen met je ogen en dan is er opeens iets waar je voor die tijd niet eens aan had gedacht.
Zo was er deze zomer bij T-Mobile opeens het Future Lab. De bedenker mag ik niet noemen, zij is wereldberoemd achter de schermen. Haar gedachte erachter is simpel:
“We hebben spullen en als we die beschikbaar stellen aan mensen om ermee te spelen dan is het een lab.” Een plek waar je nieuwe technologie spelenderwijs kunt ontdekken, zonder dat het vooraf duidelijk is wat eruit komt. Ik noem het graag een speeltuin.
Dankzij samenwerking met de leuke mensen van het Permanent Future Lab, was het met beperkt budget in enkele weken bedacht en uitgevoerd.
Tijdens de opening van het Future Lab was er deze zomer ook opeens een Summerschool bij T-Mobile. Het idee van de Summerschool is net zo simpel, waardoor briljant.
De meeste werkende ouders met jonge kinderen hebben tijdens de schoolvakantie een klein probleempje. Kinderen hebben 6 weken schoolvakantie. Ouders hebben 5-6 weken vakantie in het hele jaar.
Dus waarom laat je de ouders hun kinderen niet gewoon mee naar het werk nemen?
Ik had het eigenlijk een paar jaar geleden zelf moeten bedenken, toen mijn kinderen nog wat jonger waren. Maar dat terzijde. Binnen enkele weken werd een vol programma georganiseerd en was het Future Lab met Summerschool officieel geopend.
Iedere dinsdag en donderdag een workshop om iets nieuws te leren. Robotica, leren Vloggen, 3D printen, motion video maken, Scratch programmeren, en vele andere mooie onderwerpen. Voor kinderen van T-Mobile medewerkers. Maar veel ouders en volwassenen wilden zelf ook blijven om te spelen en leren.
Bij afwezigheid van onze grootste baas tijdens de zomer, mocht ik als hoofd van de speeltuin de Summerschool op 14 juli openen, een echte eer!
Ik heb de vreemde gewoonte om de mensen die mij opnamen die dag, terug op de foto te zetten. (ben ervoor in behandeling).
Subcultuur in je organisatie? Wat doe je eraan.
Zoals dat vaak gaat met moeilijke vragen, kwam ik het antwoord vorige week tegen op een heel onverwacht moment. Tijdens een gastcollege Social Media wat ik verzorgde voor 4e jaars studenten aan de Universiteit van Amsterdam, op de faculteit maatschappij-en gedragswetenschappen.
Wat was de vraag ook alweer?
Bij de meeste bedrijven waar Internet en de ontwikkeling van Digitale Tools een afdeling is, kun je vaak ander gedrag waarnemen dan in de andere onderdelen. Geinspireerd door Silicon Valley, is er volop ruimte en verantwoordelijkheid en wordt er veel meer geëxperimenteerd met nieuwe technologie. Er heerst in zo’n geval een subcultuur die verschilt van de dominante cultuur van een organisatie. Maar hoe kun je in je organisatie een cultuur, waar professionals met meer autonomie werken, breed invoeren?
Onderzoekers J. Treem en P. Leonardi bewezen in 2012 de Affordance theorie bij het gebruik van Social Media in organisaties. Ze toonden aan dat het aantoonbare effect van Social Media lastig te omschrijven is omdat het gedrag mogelijk maakt wat voorheen (zonder deze technologie) niet mogelijk was. Denk hierbij aan de mate waarin informatie deelbaar, aanpasbaar en zichtbaar was voor iedereen in de organisatie. In hun onderzoek verklaren ze dat dezelfde tools door verschillende mensen op een andere manier gebruikt kunnen worden. De theorie is goed te vergelijken met het gebruik van een appel.
Wij gebruiken hem doorgaans om te eten, een rups gebruikt hem om in te wonen.
Zo is het ook met Social Media in organisaties, en is het dus heel logisch dat verschillende mensen, verschillende organisaties met dezelfde tools als Twitter, Facebook, Google Apps toch anders omgaan.
Meer lezen over “Subcultuur in je organisatie? Wat doe je eraan.”
Hello pull, goodbye push
De laatste tijd heb ik wat spreekbeurten gehouden over hoe we bij T-Mobile aan Digitale Transformatie werken. Niets is zo leuk als het opscheppen over het goede werk van anderen.
Zo was ik vorige week te gast in Bonn op de Digitization Campus van Deutsche Telekom. Een geweldig evenement waar topmanagers samenkwamen om o.a. de Digitale Transformatie van ons bedrijf te bespreken. Inspirerende presentaties zag ik daar van Rob Nail (Singularity University), Keith Krach (Docusign) en David Cary, over het succesverhaal achter T-Mobile US.
Stuk voor stuk presentaties die aantonen dat we nieuwe technologie moeten omarmen om relevant te blijven in de toekomst.
Digitale Transformatie bij T-Mobile spreekt tot de verbeelding. ‘Jullie doen me denken aan mijn studententijd, toen ik nog volop in de leer modus zat. Gek hoe ik dat ergens onderweg in mijn carrière kwijtgeraakt.”
‘Dit is hoe we allemaal het liefst zouden werken. Eigenlijk klinkt het zo normaal. Maar in onze organisaties is dat het dus niet.”
‘Het lijkt wel alsof jullie het werk leuk maken, of vals spelen.”
Branding in het post flip tijdperk
Ik ben geen Brand expert en weet maar weinig van hoe Branding precies werkt.
Gelukkig is dat tegenwoordig geen handicap meer. Want ook dit vak staat op zijn kop.
Klanten hebben meer keuze en invloed dan ooit door de explosie aan connectiviteit.
Zij kopen geen merk meer. Maar willen bijdragen, meedoen en hun invloed uitoefenen.
Over de nieuwe wetten van Branding heeft Marty Neumeier een erg leuk boek geschreven; ‘The Brand Flip’. Met 133 pagina’s in lettertype voor 65 plussers ben je binnen 2 uur weer helemaal bij.
De meest rake en opmerkelijke inzichten uit het post-brand-flip tijdperk vind je hier op een rij:
1. De definitie van een merk = een klant zijn onderbuikgevoel over een product, service of bedrijf.
Met deze definitie worden merken opeens dynamisch en constant in beweging. Dat staat haaks op traditionele branding waar merken vastgesteld zijn op een set van vaste waarden.
2. Je merk is niet wat jij zegt dat het is.
volgens Neumeier is een merk geen eigendom meer van je bedrijf, maar van consumenten die er betekenis aan ontlenen. Het oude model van branding is gebaseerd op de logica waar bedrijven eerst een merk ontwerpen. Met dat merk trek je dan klanten aan door reclame te maken. Klanten zorgen tot slot voor een duurzame positie van het bedrijf door herhaal aankopen te doen.
Het nieuwe model is vergelijkbaar, maar met 1 belangrijk verschil. De volgorde van de evenementen is veranderd. In plaats van het merk eerst te ontwerpen, trekt het bedrijf eerst gericht klanten aan met hun product. Deze klanten vormen vervolgens het merk door hun aankopen en het invullen van een ambassadeursrol. Het merk zorgt daarna voor een duurzame positie van het bedrijf. Zie de visual –>
Leren van agile werken bij ING
Het klinkt als een paradox, maar 29 september mocht ik leren van de Bank, over Agile werken.
Ik moet bekennen dat ik met ruim 25 jaar trouwe Postbank/ING klant ervaring toch mijn bedenkingen had of ik echt iets nieuws ging horen. Des te leuker natuurlijk als je het dan mis hebt. Na een open en eerlijk verhaal van Bart Schlatmann en Payam Djavdan van de ING, 3 uur luisteren, vragen en nadenken was ik er uit. Iemand heeft het licht aangedaan in de donkere kamers van hoe een grote organisatie transformeert naar Agile werken. Oftewel: Hoe kom je tot een beter en sneller resultaat met minder mensen en bureaucratie?
Samengevat is dit volgens mij het geheim van de bank.
- Denk als een leek, alleen dan wordt het simpel.
- Transformeren doe je van binnenuit.
- Begin aan de top, start met jezelf.
- Verander in kleine stapjes en experimenteer
- Een cultuur bouw je alleen als je het overal doet
ING heeft er zelf ook een leuke video over gemaakt.
Rogier Schmit 