Het Post-Corona tijdperk

De wereld is tijdelijk on hold gezet wegens bijzondere omstandigheden. Het Corona virus verspreidt zich in hoog tempo wereldwijd en eist daarbij vele mensenlevens. Verzorgers en wetenschappers werken op volle toeren en samen slaan we ons er zo goed als we kunnen doorheen. We zijn als samenleving in een ongekende ruststand beland, een situatie die we niet eerder hebben meegemaakt.

Wat het virus heeft veroorzaakt is een aantal essentiële veranderingen waar we al lange tijd lang heel erg aan toe waren. Met veel interesse keek ik deze week de Tegenlicht uitzending “Virus vergezichten. Psycholoog Dirk de Wachter (van dat recente leuke boekje “de kunst van het ongelukkig zijn”) en trend forecaster Lidewij Edelkoort geven hun visie op de wereld na Corona. Het houdt me sindsdien erg bezig en ik voel ook een soort van opwinding over dit wereldbeeld. Gaan we terug of wordt het anders, en hoe dan?

De bijzondere omstandigheden van deze crisis heeft vooruitgang gebracht op onderwerpen waar we in een patstelling waren beland. Het zijn stuk voor stuk problemen waar de oplossing niet mogelijk was zonder systematische veranderingen en consequenties te accepteren.

  1. We hebben meer begrip en zorg voor elkaar. De 1,5 meter zorgt er voor dat we beter op elkaar moeten letten op straat in plaats van op ons scherm.
  2. Milieuvervuiling is sterk gereduceerd door lagere productie en ons veranderend reisgedrag.
  3. Het dagelijks fileprobleem met al haar consequenties voor de economie en het milieu is in slechts enkele weken opgelost.
  4. De benodigde digitale transformatie voor organisaties heeft niet eerder in dit hoge tempo vaart gemaakt.
  5. Hoge stress niveaus die mensen ervaren in hun leef- en werkpatronen zijn sterk verminderd.
5e72518b235c182e826d4b0c
ANDREA PATTARO/AFP via Getty Images

Daarnaast zie ik nog een ander positieve bijwerking van de crisis. Op dit moment is er in veel organisaties een toename in creativiteit en innovatie van dienstverlening. Om te anticiperen op de nieuwe realiteit en de 1,5 meter economie zijn er veel nieuwe initiatieven ontstaan om anders te leren, te werken en kennis uit te wisselen. Nieuwe vormen van klanten bedienen en samenwerken worden breeduit geaccepteerd en gebruikt. Zelf merk ik dat er binnen ons bedrijf Bliss ruimte is om de goede ideeën, die steeds geen prioriteit hadden, nu toch echt uit te voeren. Zo werken we momenteel aan het plannen voor een Remote Design Sprint, we voeren virtuele mindset training uit en innoveren in hoe we met onze associates in verbinding zijn. Zoveel vernieuwing was er zonder deze crisis niet gekomen.

Een voor de hand liggende primaire reactie voor organisaties op een crisis van deze omvang is om het bestaande business model te beschermen. Hoe kunnen we de economische impact zo snel mogelijk (gedeeltelijk) compenseren of mitigeren?
Ik merkte dat ook dit mij de eerste dagen en weken bezig hield. Het gaf geen nieuwe oplossingen, geen doorbraak en eigenlijk ook niet veel nieuwe energie. De oplossingen die je in deze stand bedenkt zijn van een andere orde dan dat je deze tijdelijke ruststand gebruikt om je te bezinnen op hoe je je missie gaat uitvoeren in de nieuwe realiteit.
De reflectie die uit rust voortkomt is een staat die veel meer inzicht en waarde oplevert.  We moeten ons dus afvragen hoe we dit hoger bewustzijn ook zonder crisis kunnen behouden. Constante reflectie inbouwen, in-en uitzoomen, optimale balans vinden in je innovatie horizons. Het zijn slechts enkele ingrediënten die we bij Bliss in onze UR aanpak hebben opgenomen, maar harde noodzaak om succesvol verandering te realiseren.

Bij Bliss willen we een thuisbasis zijn voor professionals waarin je engineer van je eigen bestaan bent om betere resultaten en geluk in werk en leven te realiseren.
De virtuele body & mind class die collega Astrid vanochtend met ons heeft gedaan is een voorproefje van hoe we samenwerken om de Nederland BV naar een hoger bewustzijn te helpen.

Ik kijk enorm uit naar het Post-Corona tijdperk en ben erg benieuwd hoe die eruit ziet. Vooralsnog heb ik veel vragen en nog weinig antwoorden.
Gaan we met zijn allen terug naar kantoor en op de zelfde tijd de file in? Ik kan het me moeilijk voorstellen.
Gaan we minder consumeren omdat productie en winkels zijn stilgevallen?
Gaan we zelf creatiever worden, meer zelf leren produceren en doen? Het zal tot grote verschuiving leiden als 7,8 miljard mensen in zelfvoorziening innoveren.
Zullen we zorgzamer voor onze medemens worden, meer attentie en oplettendheid vertonen?
Lukt het onze politiek om een economisch verantwoord en meer sociaal beleid te blijven hanteren, ook na de crisis?
Zullen we een blijvende voldoening halen uit de zorg voor de ander?
En zijn we in staat om de economische tegenvallers te accepteren?

De wens zal hier wellicht vader van mijn gedachte zijn, we gaan het zien. Mocht je toevallig een antwoord tegenkomen de komende tijd, let me know!

 

Deze systeem updates maken je organisatie (weer) fit.

In 1970 schreef Alvin Toffler, samen met zijn vrouw Heidi het boek Future shock.
De auteurs omschrijven ” de term “future shock“als een psychologische staat van individuen of maatschappijen. Teveel verandering in te korte tijd. De onderliggende trends waaraan Toffler de staat van future shock toeschreef zijn vandaag de dag nog steeds relevant. De toename van migratie voor economisch welzijn, de toename in consumptie van goedkope (wegwerp)artikelen en de dood van het permanent zijn. Het levert de mens stress en shock op. Volgens een oude Griekse wijsheid van de filosoof Heraclitus is eeuwig aanwezige verandering een belangrijke essentie van ons universum. Het filosofisch begrip ‘worden’ zorgde destijds voor spanning met het ‘zijn’ en het begrip “dat wat is, niet kan worden.”
In het woud van futuristen, voorspellers en consultants wordt de trend van technologische versnelling in de 21e eeuw soms als iets nieuws gepresenteerd, een fenomeen waar organisaties urgent actie voor moeten ondernemen. Ik denk dat het niets nieuws is, maar van alle tijden, het tempo en de schaalgrootte neemt alleen toe.

Organisaties hebben in hun systeem een primaire reactie op benodigde verandering ingebouwd. Grote urgentie die verandering noodzakelijk maakt wordt zonder uitzondering, steevast beantwoord met programma’s en projecten, transformaties en reorganisaties. Bij een gemiddelde organisatie ziet de weg van prikkel naar primaire reactie er als volgt uit:
We verliezen terrein of lopen achter op gebied X. Uit onze analyse blijkt dat dit een gevolg is van trend Y. Als antwoord hierop gaat project “schuilnaam” dit voor ons oplossen, tegen een investering Z. En niemand mag ervan weten totdat we erover publiceren. 

Lees verder

Digitale kansen in de sierteelt

Het leukste van mijn werk is de onvoorspelbaarheid aan mensen, plekken en onderwerpen die op mijn pad komen.
Via een evenement bij Anthura deze zomer, waar ik eerder over schreef, kwam ik in aanraking met de mensen van Green Team Consultancy
Op hun uitnodiging mocht ik vrijdag 30 november een bijeenkomst begeleiden om de ontwikkeling in de oerhollandse sierteelt te bespreken.
We zijn al lange tijd wereldkampioen in de productie en verkoop van bloemen en planten. De belangen en de impact van digitale technologie zijn enorm, aan gezonde spanning dus geen gebrek. Lees verder

Hoe future-proof is je nieuwe werkgever?

Gisteren was ik op uitnodiging van de studievereniging ICT en Media bij de Haagse Hogeschool te gast. Het onderwerp wat ons verbond is de toekomst van IT, dus deed ik daar een praatje over. Met jongeheren, jongedames en docenten kijken naar de toekomst is heel erg de moeite waard. Ze zijn de toekomst en geven hem straks grotendeels ook vorm.
We keken naar de toekomst van het IT & Design vakgebied, hoe die zich nu al manifesteert, welke scenario’s we kunnen schetsen en wat de studenten zelf kunnen doen voor hun gewenste toekomst. Uiteraard hoort daar ook een checklist bij om je toekomstige werkgever op toekomstgerichtheid te onderzoeken.

Lees verder

Samen groeien in de lente.

Deze week kondigde de lente zich in vol ornaat aan. De warme dagen en nationale feestdagen vliegen ons om de oren. Waar de derde maandag in januari traditioneel als Blue Monday het dieptepunt voor onze stemming is, tref je een paar maanden later nog weinig mensen aan in mineur. We zijn een bijzonder gelukkig volk. De onderzoekers van het VN World Happiness Report zullen tevreden toekijken, volgens hun rapport stegen we vorig jaar naar de 6e positie. Lees verder

Digitalisering of Digitale Transformatie?

Digitale technologie ontwikkelt zich volgens de patronen van de menselijke evolutie. De overeenkomsten in de stappen van onze ontwikkeling zijn verbazingwekkend groot. Zowel mens als technologie volgt een logisch pad van overleven in communities, het opzetten van infrastructuur, communicatie systemen, automatisering, delen en leren. In het boek ‘Humanification’ beschrijft Christian Kromme deze ontdekkingen die hij deed via een zoektocht naar een medische doorbraak voor zijn zieke dochter. Een prachtig verhaal geschreven door een inspirerende jongeman, mag ik na een paar ontmoetingen gerust zeggen.
Waar ik zijn visie volledig in volg is dat iedere business en iedere organisatie vroeg of laat met disruptie te maken krijgt. Lees verder

Klantbeleving op de Salesforce World Tour

Als groot fan van het customer succes platform van Salesforce bezocht ik op 9 maart 2017 het Salesforce World Tour evenement in Amsterdam.  Ik kan me nog goed mijn eerste kennismaking met het platform herinneren, in 2006. Toen vanuit een heel eenvoudige behoefte. Met Sales Cloud konden we potentiële klanten blijven volgen, ook nadat ze in een lijstje aan de accountmanagers waren overhandigd.
We hebben destijds een klein aantal licenties in gebruik genomen. Sinds vorig jaar zijn we bij T-Mobile serieuze klant geworden en begonnen aan de implementatie van Service Cloud. Echt een feestje!

Lees verder

De Business Case van een speeltuin

Wat houd ik toch van dingen die uit het niets ontstaan. 1 Keer knipperen met je ogen en dan is er opeens iets waar je voor die tijd niet eens aan had gedacht.
Zo was er deze zomer bij T-Mobile opeens het Future Lab. De bedenker mag ik niet noemen, zij is wereldberoemd achter de schermen. Haar gedachte erachter is simpel:
“We hebben spullen en als we die beschikbaar stellen aan mensen om ermee te spelen dan is het een lab.”  Een plek waar je nieuwe technologie spelenderwijs kunt ontdekken, zonder dat het vooraf duidelijk is wat eruit komt. Ik noem het graag een speeltuin.
Dankzij samenwerking met de leuke mensen van het Permanent Future Lab, was het met beperkt budget in enkele weken bedacht en uitgevoerd.

Tijdens de opening van het Future Lab was er deze zomer ook opeens een Summerschool bij T-Mobile. Het idee van de Summerschool is net zo simpel, waardoor briljant.
De meeste werkende ouders met jonge kinderen hebben tijdens de schoolvakantie een klein probleempje. Kinderen hebben 6 weken schoolvakantie. Ouders hebben 5-6 weken vakantie in het hele jaar.
Dus waarom laat je de ouders hun kinderen niet gewoon mee naar het werk nemen?
Ik had het eigenlijk een paar jaar geleden zelf moeten bedenken, toen mijn kinderen nog wat jonger waren. Maar dat terzijde. Binnen enkele weken werd een vol programma georganiseerd en was het Future Lab met Summerschool officieel geopend.
Iedere dinsdag en donderdag een workshop om iets nieuws te leren. Robotica, leren Vloggen, 3D printen, motion video maken, Scratch programmeren, en vele andere mooie onderwerpen. Voor kinderen van T-Mobile medewerkers. Maar veel ouders en volwassenen wilden zelf ook blijven om te spelen en leren.

Bij afwezigheid van onze grootste baas tijdens de zomer, mocht ik als hoofd van de speeltuin de Summerschool op 14 juli openen, een echte eer!
Ik heb de vreemde gewoonte om de mensen die mij opnamen die dag, terug op de foto te zetten. (ben ervoor in behandeling).

img_20160713_161752
De Filmcrew

Lees verder

Subcultuur in je organisatie? Wat doe je eraan.

Zoals dat vaak gaat met moeilijke vragen, kwam ik het antwoord vorige week tegen op een heel onverwacht moment. Tijdens een gastcollege Social Media wat ik verzorgde voor 4e jaars studenten aan de Universiteit van Amsterdam, op de faculteit maatschappij-en gedragswetenschappen.

Wat was de vraag ook alweer?
Bij de meeste bedrijven waar Internet en de ontwikkeling van Digitale Tools een afdeling is, kun je vaak ander gedrag waarnemen dan in de andere onderdelen. Geinspireerd door Silicon Valley, is er volop ruimte en verantwoordelijkheid en wordt er veel meer geëxperimenteerd met nieuwe technologie. Er heerst in zo’n geval een subcultuur die verschilt van de dominante cultuur van een organisatie. Maar hoe kun je in je organisatie een cultuur, waar professionals met meer autonomie werken, breed invoeren?

appelrupsOnderzoekers J. Treem en P. Leonardi bewezen in 2012 de Affordance theorie bij het gebruik van Social Media in organisaties. Ze toonden aan dat het aantoonbare effect van Social Media lastig te omschrijven is omdat het gedrag mogelijk maakt wat voorheen (zonder deze technologie) niet mogelijk was. Denk hierbij aan de mate waarin informatie deelbaar, aanpasbaar en zichtbaar was voor iedereen in de organisatie. In hun onderzoek verklaren ze dat dezelfde tools door verschillende mensen op een andere manier gebruikt kunnen worden. De theorie is goed te vergelijken met het gebruik van een appel.
Wij gebruiken hem doorgaans om te eten, een rups gebruikt hem om in te wonen.
Zo is het ook met Social Media in organisaties, en is het dus heel logisch dat verschillende mensen, verschillende organisaties met dezelfde tools als Twitter, Facebook, Google Apps toch anders omgaan.

Lees verder